Middenin de zomer, op het zonnige terras van het vakantiehuisje in Frankrijk, begon ik aan een vlaggenlijn. Dat zag er ongeveer zo uit. Krijgen jullie ook zo'n zin in de zomer?



Thuis had ik een willekeurige hoeveelheid lapjes bij elkaar geraapt, en samen met de stofschaar meegenomen. Dus onder het genot van pain, vin et paturain knipte ik en knipte ik en knipte ik. Het bleken iets meer vlaggetjes te worden dan voorzien.

Uiteindelijk gingen we met ruim 200 driehoekige lapjes, dus ruim 100 dubbelzijdige vlaggetjes, weer naar huis. Na stikken, keren, strijken en aan band rijgen, was dit het resultaat. Elk vlaggetje 15 cm breed, tussenruimte circa 7 cm dus RUIM 25 METER vlaggenlijn. Helaas niet klaar voor Lars' verjaardag in oktober, maar wel voor de verjaardag van Sven in februari.

Gisteren voelden we het voor het eerst. De lente in de lucht. De jommens op de fiets zonder wanten, en met een lekker warm zonnetje op de toet. Eerst naar de kapper voor Gijs - waarover later meer - en daarna naar de geitjes. De broodstukjesvoorraad kon wel weg, de merels en meesjes hebben het niet meer nodig in het vogelhuisje.

Na tien minuten kwam er een geit aangesjokt. Niet van harte. Toch aardig dat-ie even kwam kijken. Hij wilde wel één stukje.
Lars: 'De geiten hebben geen hommer in de buik, mama!'





Maar gelukkig hadden de meeuwen dat wel.

Gijs heeft twee nieuwe vrienden: De Buurmannen. Hij sjouwt ze overal mee naartoe. Samen in bed, met z'n drieën op de loopfiets, samen onder een dekentje op de bank. Hij pakt de handen van de buurmannen om ermee te zwaaien.



Hij weet ook wat de buurmannen zeggen: Ajeto!. En vindt dit het allermooiste filmpje. Waar de buurmannen met een rol vloerbedekking op de schouder lopen. Zelf legt-ie dan ook iets langs op z'n schouder (een vork, een stuk treinrail, een torentje van duplo) en stampt door de kamer: Ajeto, ajeto, ajeto!



En Gijs begint nu ook zinnetjes te maken. Nou ja, hij zegt een paar woordjes achter elkaar, bijvoorbeeld:
- buuman mutzop (buurman muts op)
- nee pasnie (de lepel past niet in de mond van de buurman)

Naar aanleiding van het boodschappentasje van katoen voor Van Katoen vroeg Els mij om óók zo'n tas. Maar dan een maatje groter. En van een ander stofje. Een vrolijke print van mooie dikke stof van IKEA. Met dit als resultaat.



Els kocht iets teveel stof. Dus als je binnenkort in Utrecht iemand ziet lopen met bloementas, -schort en -laptophoes, dan weet je dat het Els is.

Gisteren namen we de jommens mee uit eten. Gezellig te voet naar de stad, naar de De Dromaai op Plein '44. Ons favoriete eettentje - als de jommens erbij zijn.



Daar waar we vroeger, toen we nog in de stad woonden, en student waren, en het nog Happen en Stappen heette, vaak even gingen eten. Omdat het zo lekker goedkoop, snel en dichtbij was. Juist dáár gaan we nu, met de jommens van 3 en 1 ook graag eten. Waarom?

1. Omdat het eten zo lekker snel op tafel staat. En dat is van groot belang met ongeduldige peuters. En tijdens het wachten krijg je stokbroodjes met kruidenboter om de grootste honger te stillen.

2. Omdat het niet duur is. Want duur eten is gewoon niet aan peuters besteed. En ook niet aan de ouders in dat geval.

3. Omdat het best heel lekker is. Okee, geen haute cuisine, maar wat wil je, gezien de punten 1 en 2?

4. Omdat het uitzicht zo mooi is. Er staan drie, Drie, DRIE (!!) gróóóóte hijskranen in de kuil op Plein '44. Heel vet voor onze jommens.

5. Omdat het personeel zo geweldig kindvriendelijk is . Echt! Ook al zit de tent doorgaans vol met pubers en studenten, elke keer verbazen we ons weer over hoe goed men meedenkt. Beter dan in menig ander café of restaurant.
Zo brachten ze een stapeltje puzzeltjes voor tijdens het wachten. Ze dekten de tafel met klein bestek en zonder steakmessen voor de jongens. Vonden het geen probleem dat Lars en Gijs nog even wilden blijven 'lezen' in hun 'boeken', toen ze de menukaarten kwam ophalen. Ze kwamen tijdens het eten vragen of we misschien nog iets nodig hadden, 'extra servetjes bijvoorbeeld?'. We bestelden één kindermenu-met-frikandel met één losse frikandel erbij. Dat was geen enkel probleem, sterker nog, die tweede frikandel hoefden we niet te betalen. En, ten slotte, op de toiletten bleek geen verschoonmogelijkheid. De eigenaar veegde toen resoluut een gedekte tafel (boven, waar geen gasten waren) leeg voor Gijssie.

Als je zorgt dat je een vierpersoonstafel vooraan bij de deur hebt, zit je het beste. Uitzicht op de hijskranen. Ruimte rond de tafel voor eventuele kinderwagens of andere accessoires. Ruimte om de kinderen enigszins hun gang te laten gaan, omdat er doorgaans weinig andere gasten zitten. En... mogelijkheid om naar buiten te glippen om vuile luiers in een openbare prullenbak de deponeren .

Nou, wat dacht je ervan. Pak je koters bij de lurven en op naar de Dromaai.

Op 20 mei loop ik mee met de Marikenloop in Nijmegen. Samen met onder andere Els, Sheila en Sas heb ik me ingeschreven voor de 10 kilometer. En dat moet natuurlijk getraind worden. Vandaag deed ik een kort loopje om de gemiddelde snelheid wat op te krikken. Invens heeft immers beloofd ons te sponsoren als we de 10K binnen het uur lopen!





Een kort loopje in de sneeuw!